X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

.... ارشد هوش مصنوعی ....

..:::مث تمبر به هدفی که داری بچسب:::..سال ۱۳۹۵ سال برآورده شدن آرزوها.... علم،پناه و عزت و راهنماست.امام علی(ع)

اعلام نتایج نهایی ارشد92 - شکست یا پیروزی؟!

سلام

اینکه بگم الان حالم خوشه و گل و بلبله دروغ محضه چون یه بغض تو گلومه ک داره خفه م میکنه!هنو جواب سوالمو بعد 2سال نگرفتم...آخه خداااااااااااااا چرا من؟چرا من؟

نمیخام ناشکری کنم چون وقتی الان تنم سالمه مغزم کار میکنه و قلبم برا تلاش کردن مجدد میتپه احمقانه ست بخام بنالم و ناشکری کنم اما خواستم بازم بگم این 2سال ثانیه ای کوتاهی نکردم با وجود خیلی مشکلات ک جلوی روم بود تمام تلاشمو کردم چرا سهم من بعد این 2سال خوشحال کردن دل پدر ومادرم نبود؟! چرا سهم من نتیجه دلخواهم نبود؟! بخصوص امسال ک بهترین کنکور عمرمو تجربه کرده بودم؟!...منم آدمم خسته ممممممممممممممممم

اما نمیخام با این حالم دیگه وقتمو از دست بدم بهت قول دادم برا رسیدن ب هدفهام لحظه ای بی تلاش زندگی نکنم...تلاش کنم تا ب بهترینا برسم... 

اما درد دلم با کنکوریا...دوستانی ک ب هردلیل مث من نتیجه نگرفتن:

.....................

قرار نیست همیشه همان‌طوری بشه که می‌خاید، این اولین درس یک زندگی واقعیه پس شاگرد خوبی باش.

یک ساله که تلاش کردی و درس خواندی. یک‌سال؟ نه، خیلی بیشتر! از وقتی وارد دبیرستان شدی فکر و ذکرت کنکور بود. تمام سال تحصیلی و حتی تابستونا. درس می‌خوندی، تست می‌زدی و خلاصه خودت و اطرافیانت در شمارش معکوس روزی بودید که از بلندگو اعلام کنند: داوطلبان گرامی، دفترچه‌ها را بردارید و شروع کنید.

تمام منابع را خوندی و فقط خدا می‌دونه روزهای آخر چه استرسی را تحمل کردی. سوالات به نظرت سخت نیومد و پاسخ‌نامه‌ات هم تقریبا پر بود اما امروز که برای گرفتن جواب رفتی‌، دیدن نتیجه مثل یک لیوان آب سرد که روی سرت خالی بشه، تمام رویاهایت رو در هم شکست.

تمام شب‌هایی که بیدار موندی‌، مهمانی‌هایی که نرفتی، فیلم‌هایی که ندیدی و تلاش‌هایی که کردی مثل یک فیلم از مقابل چشمات می‌گذره و تو حس می‌کنی به نقطه‌ی آخر دنیا رسیده‌ای اما عجله نکن. شکست در کنکور یک نقطه است اما نه برای بستن دفتر ادامه‌ی تحصیل بلکه برای آمدن به سرخط و نوشتن دوباره.

 لطفاَ ادامه ی مطلب رو مطالعه کنید
-----------
پ.ن.1:
شهادت ششمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت امام جعفرصادق (ع) را خدمت تمام دوستان تسلیت عرض میکنم.
فدای مظلومیت و غربت آقا امام جعفرصادق (ع)...
فدای مظلومیت و غربت آقا امام حسن مجتبی(ع)...
فدای مظلومیت و غربت آقا امام سجاد (ع)...
فدای مظلومیت و غربت آقا امام محمدباقر (ع)...
آیا درسته بگم فدای غربت آقا امام رضا (ع)؟؟؟غربت امام رئوف کجا و غربت این چهار معصوم کجا!!!غربت امام رئوف کجا و غربت امام هادی (ع)،امام جواد(ع) و امام حسن عسکری(ع) کجااااااااااا!!!
خدااااااااااا فقط باید بگم فدای غربت آقام امیرالمومنین (ع)...اگه امام علی(ع) غریب نبود، اگه امام علی(ع) مظلوم نبود اینهمه مظلومیت و غربت معنا نداشت...اگه این چهار معصوم غریبن،اگه امام حسین (ع)مظلومه،اگه امام هادی(ع)،امام جواد (ع)و امام حسن عسکری (ع) اینهمه غریب و مظلومن ،اگه حضرت زینب(س) تو سوریه مظلومه فقط و فقط بخاطر مظلومیت پدر برزگوارشون امیرالمومنینه فقط و فقط بخاطر غربت امام علی (ع)!!!
یاعلی(ع) فدای غربت و مظلومیتت!!!
فدای غربت مادرمون حضرت زهرا(س)!!!حضرت زهرا خواست غریب و گمنام بمونه چون میدونست چه غریبی و مظلومیتی در انتظار شریک زندگیش حضرت علی ست...فدای دل مهربونت یا زهراااااااااا!
خدایااااا بحق این غریبای باآبروی درگاهت پشت و پناه همه ی غریبا باش " اللهم رُد کل الغریب "...الهی آمین
--------------
پ.ن.2:
**سالروز درگذشت استاد عشق،پدر علم فیزیک ومهندسی نوین ایران "دکتر محمود حسابی" را گرامی میدارم و از خداوند برای این بزرگوار طلب عفو و بخشش دارم...**
پروفسور حسابی،در 12 شهریور 1371 ه.ش در بیمارستان دانشگاه ژنو،ب هنگام معالجه قلبی بدرود حیات گفتند.مقبره ی استاد،ب خواست ایشان در زادگاه خانوادگیشان در شهر دانشگاهی " تفرش" قرار دارد.
انقد ب آقای دکتر ارادت دارم ک نگو زندگی پر از فراز و نشیب و سختی...وقتی زندگی نامه ی ایشون رو میخونم ب شخصه برای خودم سراسر درس زندگیه!!!...دوس دارم یه روز هم خودم و هم فرزندی ک تربیت خواهم کرد مث آقای دکتر باعث افتخار ایرانم باشیم...ب امیدآن روز نزدیک!!!
--------------
 شما در ابتدای روزهای جوانی هستی و شاید کنکور و نتیجه‌ای که مورد انتظارتان نبود، یک شروع نه چندان مطبوع از زندگی واقعی باشه. هرچند کلیشه به نظر بیاد اما شکست بخشی از زندگیه که شما تجربه میکنی. اگر این واقعیت را قبول کنی، در طول زندگی‌می‌تونید بعد از هر زمین خوردن، بایستید و دوباره راه برید اما اگر بخوای به دنبال یک زندگی آرمانی بدون شکست باشی، خیلی زود سرخورده می‌شی

نه اولین نفری و نه آخرین نفر...مث تو زیادن یکی مث من!اینو باور داشته باش ک هیچ تلاشی بی نتیجه باقی نمیمونه و نتیجه تلاشت یه جایی ثبت شده و به موقعش بهش میرسی...

داستان حضرت هاجر رو شنیدی؟! وقتی تو بیابون دنبال آب واسه اسماعیلش میگشت؟! حضرت هاجر هفت بار بین صفا و مروه دنبال آب واسه اسماعیلش گشت اما ناامید وقتی سمت اسماعیلش برگشت در اوج ناباوری دید چشمه ی زمزم زیر پای اسماعیلش داره میجوشه...آره درست متوجه شدی اگه تلاش کردیم و اونی نشد ک دوست داشتیم نگران و ناامید نباشیم یه جایی دیگه خدا سوپرایزمون میکنه فقط باید ایمان داشته باشیم ک واقعا تلاش کردیم و امیدوار باشیم...

هیچوقت خواسته ی دلتو زور زوری از خدا نخواه...خدا خودش گفته بخوان تا اجابت کنم شما را!پس بهترینا رو ازش بخواه اما براش زمان و مکان تعیین نکن بزار خودش بهتر از ما صلاحمون رو میدونه پس بهتره تلاشمون رو بکنیم نتیجه شو بسپاریم دست خودش...قرار نیست همه تو کنکور موفق بشن شاید رسالت تو چیز دیگه ای باشه...چند روز بیشتر ب خودت و هدفت فک کن بعد با انرژی بیشتر برا سال بعد شروع کن و ب هیچی شک نکن و امیدوارتر از قبل قدم بردار!!!

همه چیز که کنکور نیست قرار نیست ک هنرمون فقط درس خوندن باشه سعی کن حالا ک خدا بهمون مهلت داده ک زنده باشیم و بازم تلاش کنیم دنبال هنرهایی ک خدا تو وجودمون گذاشته بگردیم و در کنارش حواسمون ب درس و کنکورمون هم باشه....

پس حالا بهترین راه‌حل اینه که شکستت رو خردمندانه بپذیری و نگذاری دچار انزوا و افسردگی بشی. یک شروع دوباره می‌تونه حال و هواتو عوض کنه. هرچند ناراحتی و این احساس کاملا طبیعیه .

بعد از دیدن نتیجه ت، اگر می‌خوای جناب کنکور ضربه فنی‌ت نکنه، این نکته‌ها رو فراموش نکن:

-اول از همه وقتی دنبال یک نفر می‌گردید تا شکست‌تان را به گردن او بندازی، لطفا خودتجاخالی بده. وقتی واقعا تلاش کردی، این‌که بگی من بی‌کفایت هستم هیچ مشکلی را حل نمی‌کنه، اگر بگی سوالات خیلی دشوار بود و درس‌ها نامفهموم باز هم کار خودتو برای سال بعد‌، سخت کردی. سعی کن مقصر بی‌خطر پیدا کنی. چطوره نگاهی به درصد‌هات بندازی و بگی مثلا دروس مشترک مشکل داشتم یا نمونه سوالات بیشتری احتیاج داشتم و یا اگر اون بیماری چند روز منوعقب نمینداخت موفق‌تر بودم‌. خلاصه در خود‌گویی‌ها و خلوتت حواست باشه چیزهایی رو تلقین نکنی که آینده‌ت را خراب کنی.

-عزت نفست ارزشمند‌تر از نتیجه‌ی کنکوره... یادت باشه قراره یک عمر با اون زندگی کنی. اگر خانم یا آقای مهندس بشی و یا حتی تصمیم بگیری ادامه‌ی تحصیل ندی، باز هم به یک عزت نفس سالم و سرحال احتیاج داری. اگر همیشه شکستت را به گردن خودت بندازی و موفقیتت را هم گردن شانس، چیزی از عزت نفست باقی نمی‌مونه. بپذیر که تلاش کرده‌ای اما یک مسابقه‌ی سخت و رقابت فشرده‌، نیاز به تسلط بیشتری دارد‌، همین.

-واقع‌نگر باشی. وقتی شرایط امروز را قبول کردی باید به فردا فکر کنی. فردا یعنی هدف‌های واقعی. شرکت در کنکور بعدی و قبول شدن در رشته‌ی مورد علاقه‌ت و دانشگاه مورد علاقه ت یک هدفه و رتبه‌ی یک رقمی آوردن یک هدف دیگر....مبارزه‌جو باش برای یک هدف واقعی دوباره شروع کن.

-برای اینکه باور کنی خیلی از افراد موفق‌، روزی طعم شکست را چشیدن به اطراف خود نگاهی بنداز. حتما تو دوستان واقوام شما افرادی بودن که سال اول قبول نشدن و یا تو شغل‌شون یک‌بار شکست خوردن و امروز وضعیت خوبی دارن. شما قراره تو این دنیا زندگی کنی و این یعنی بتونی تمام شکست‌ها‌تو را تو زمینه‌های مختلف مدیریت کنی. وقتی ببینی اولین و آخرین نفری نیستی که تو کنکور موفق نمی‌شی،کمی آروم‌تر میشی. برای قوی بودن و موفقیت، به خدا توکل داشته باش، روی یک کاغذ این بیت از حافظ را بنویس و جایی مقابل چشمات نصب کن:

مکن ز غصه شکایت که در طریق طلب...به راحتی نرسید آنکه زحمتی نکشید
دنیا به آخر نرسیده و این تازه شروع راهته پس به جای غم و غصه، یک یاعلی بگو و بلند شو. 
زندگی فردات از این زمین خوردن‌ها و برخواستن‌ها زیاد داره...
توکل ب خدا
حق نگهدارتون
یاعلی

[ 5 - شهریور‌ماه - 1392 ] [ 06:13 ب.ظ ] [ MA ]

[ 6 نظر ]